|
|
|
|
|
Reich-Ranicki: kurtyna wciąż otwarta! |
|
|
|
 „Papież niemieckiej literatury” i kontrowersyjny krytyk. 2 czerwca obchodził 90. urodziny. Z tej okazji rozmawiamy z dr. Gerhardem Gnauckiem, historykiem i politologiem, korespondentem „Die Welt” na Ukrainę, Polskę oraz pozostałe kraje bałtyckie, autorem biografii „Marcel Reich Ranicki. Polskie lata” (Wydawnictwo W.A.B. 2009). |
| więcej/бiпьше/mehr |
|
|
|
Jahrbuch Polen 2010 MigracjeRocznik Jahrbuch Polen 2010, opublikowany pod koniec marca przez Niemiecki Instytut Spraw Polskich w Darmstadt, prezentuje wiele aspektów migracji i trendy migracyjne Polaków po 2004 roku. Dekameron. Dziesięciu ukraińskich prozaików ostatnich dziesięciu latW charkowskim wydawnictwie "Klub simejnoho dozwillja” ukazała się antologia "Dekameron. Dziesięciu ukraińskich prozaików ostatnich dziesięciu lat". Antologię przygotował znany charkowski pisarz i współredaktor „Radaru” Serhij Żadan. Najlepsze ukraińskie książki 2009 rokuTrwa głosowanie czytelników na najlepsze ukraińskie książki 2009 roku w konkursie, który corocznie przeprowadza kijowskie czasopismo „Korrespondent”. Ten ogólnoukraiński konkurs rozpoczął się w marcu, a w ciągu pierwszego etapu, który trwać będzie do czerwca, czytelnicy mogą oddawać głosy na książki wybrane przez ekspertów albo zaproponować tytuły według własnego uznania. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Byli sobie dwaj chłopcy, dwaj bracia. Starszy i młodszy. Petro i Stepan. I chociaż urodzili się w odstępie zaledwie dwu lat, wszyscy świetnie wiedzieli, który z nich jest starszy, a który młodszy. Byli całkiem różni, ale ludzie często ich mylili i opowiadali o Stepanie historie, które tak naprawdę przydarzyły się Petrowi, i odwrotnie.
|
mehr/więcej/бiпьше
kommentare/komentarze/коментарі[0]
|
|
|
|
Frontman to jest zazwyczaj śmiały koleś. Staje przed publicznością pewny siebie i robi wrażenie. Wie, że robi wrażenie, stąd jego pewność siebie. Śpiewa, krzyczy, rozgrzewa, podnieca, zapładnia. Frontman rządzi. Jak Bono, jak Jagger, jak Grzegorz Markowski.
|
mehr/więcej/бiпьше
kommentare/komentarze/коментарі[0]
|
|
|
|
Ależ proszę wejść pani Kakuschke. Jak miło, że znów pani do nas z czymś przyszła. Proszę tylko uważać na ten fragment szafy leżący na podłodze. Nie chciałabym, żeby coś się stało z pani obrazem. O czym tu opowiadać, pani Kakuschke? Naprawdę, zupełnie nie ma o czym. Na to mamy stanowczo za dużo pracy. Wprost nie widać jej końca.
|
mehr/więcej/бiпьше
kommentare/komentarze/коментарі[0]
|
|
|
|
|
|
czerwono-czarne   Czerwono-czarną symbolikę ukraińskiego ruchu wyzwoleńczego XX wieku do tej pory bardzo często widzimy w czarno-białych barwach, przy czym czarne zamienia się w białe i na odwrót, na życzenie takich czy innych sił politycznych. Czasem nawet interesujące jest obserwowanie tego, jak łatwo można zmieniać historię, której nikt nie zna, która zachowała się tylko fragmentarycznie, w tajnych archiwach KGB lub najczęściej tylko w przekazach ustnych. Ogromna część tej historii znika wraz z ostatnimi świadkami wydarzeń, liczba których z roku na rok zmniejsza się. Historia u bram Bohaterowie „Klucza do ogrodu” Jenny Erpenbeck przychodzą i odchodzą, w rytmie przypływów i odpływów, a ich uczucia, przeżycia, słowa i czyny osadzają się, niczym warstwy geologiczne, w osobliwym miejscu na Ziemi, jakim jest domek nad brzegiem Morza Brandenburskiego.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
